ziekte van Lyme

De ziekte van Lyme is momenteel één van de bedreigendste ziekten.
Je loopt een tekenbeet snel op, vaak merk je het niet eens. Een groot stuk onzekerheid ontstaat daardoor.

Helaas is de ziekte van lyme door de reguliere geneeskunde niet voldoende erkend. Er is echter wel steeds meer bewijsmateriaal wat een verband legt tussen deze wereldwijde epidemie en een heleboel ziektes.

Wat is de ziekte van Lyme?
In wezen is het een soort malaria, die echter niet uit de vochtige tropen komt maar uit het groen in gematigde klimaten. Net als malaria wordt de ziekte overgebracht door een beet van een bloedzuiger. In het geval van Lyme is dat een teek die parasiteert op dieren zoals vee, vogels en zelfs muizen, maar voornamelijk op herten.
De echte Lyme wordt door de bacterie Borrelia burgdorferi veroorzaakt. Door zich met of zonder celwand in verschillende gestalten te manifesteren, onttrekt hij zich aan zeer veel geaccepteerde testmethodes en ook aan de toegepaste antibiotica. Hierdoor is het zo moeilijk om deze bacterie te vinden en te diagnostiseren. Ook kan de Borrelia burgdorferi zich enorm muteren. Er zijn al meer dan 100 gemuteerde subvormen bekend, dit gaat vaak vergezeld met andere virussen en parasieten.

Wat maakt de ziekte van Lyme nu zo gevaarlijk?
Het zijn voornamelijk de vele biotoxinen die de Borrelia burgdorferi samen met zijn meeliftende, ziekmakende andere bacteriën, virussen of schimmels produceert. Ze zijn vele malen toxischer dan welk door mensen gecomponeerd vergif dan ook. Het zijn dus eigenlijk de toxinen die verantwoordelijk zijn voor de slopende effecten van Borreliose.

Wat de ziekte van Lyme ook zo gevaarlijk maakt is dat deze bacterie kan overleven en zich kan verspreiden zonder celwand. Antibiotica is gebaseerd op de afbraak van de celwand en kan daardoor zijn werk niet doen.

Hoe ziek de patiënt wordt, hangt af van de hoeveelheid bacteriën op het moment van besmetting, van zijn/haar vermogen tot ontgiften en van zijn/haar stressniveau. Een sluimerende Borrelia infectie kan na jaren plotseling geactiveerd worden door stress, een andere infectie, een ongeluk, emotioneel trauma, maar ook (en dit is niet te onderschatten) door het gebruik van de suikervervanger aspartaam. Doordat de infectie niet voortdurend actief is en in contact met het door bloed getransporteerde immuunsysteem, stopt het lichaam met de productie van antilichamen. Terwijl hun niveau daalt, is de infectie nog steeds aanwezig. Ook al is deze diep weggestopt in hersenen, pezen, hart, zenuwen, blaas, ogen of gewrichten. Er is dus grote behoefte aan een test die de Borrelia burgdorferi ook in deze situaties kan constateren. Met frequentietherapie is dit zeer goed mogelijk, evenals behandeling van deze bacterie.

Nog enkele mechanismen op een rijtje waarmee de Borrelia burgdorferi het immuunsysteem weet te omzeilen
• Hij kan zich door de weefsels voortbewegen en binnendringen in onder meer hersenen, hart, blaas, gewrichten, pezen en huidcellen. Plaatsen waar deze bacteriën zich voor onbeperkte tijd kunnen schuilhouden voor het immuunsysteem en antibiotica.
• Hij kan een celwandloze vorm aannemen en daarmee buiten schot blijven voor vele van de antigenen die het menselijk immuunsysteem gewoonlijk voor de aanval inzet.
• Hij verbergt zich binnenin menselijke cellen en kan zich bedekken met celmembranen en zich omhullen met menselijke proteïnen, waardoor de bacterie ook weer niet te vinden is.

Een paar gevaarlijke misvattingen op een rijtje
• De Borrelia burgdorferi verspreidt zich alleen door een beet van de hertenteek
• Er heeft alleen besmetting plaatsgevonden als er zich rond de plek van de beet een rode kring vormt
• Een antibioticakuur van 14 dagen is voldoende om het gevaar van de ziekte van Lyme te keren
• Besmetting van mens op mens kan niet voorkomen

Wat is dan de realiteit?
• De Borrelia burgdorferi verspreidt zich via teken, muskieten, vlooien en hooimijt.
• Hij verspreidt zich in de voeding via besmet, rauw vlees. Hij beweegt zich door de weefsels, hecht zich vast aan gastcellen en ontwijkt het immuunsysteem.
• Hij gaat heel vaak vergezeld met andere parasieten die zich in de rode bloedcellen nestelen of enkele bacteriën, te vinden in de witte bloedcellen en virussen zoals onder andere het Epstein Barr virus, met andere woorden: Pfeiffer.
• De biotoxinen die de Borrelia burgdorferi EN deze andere ziekmakende bacteriën en virussen afscheiden, veroorzaken symptomen die meestal als 1 van minstens 368 andere aandoeningen worden gediagnosticeerd.

De ziekte van Lyme is een complexe ziekte
Echter na een studie van alle gegevens over deze ziekte concluderen een team van psychiaters dat de ziekte van Lyme een groot scala van psychische reacties teweeg brengt waaronder:
• Paranoia
• Dementie
• Paniekaanvallen
• Depressies
• Anorexia Nervosa
• Autisme
• ADHD
• Verlies van korttermijn geheugen
• Slechte concentratie
• Slaapstoornissen
• Hallucinaties

In de praktijk hebben we ook regelmatig ervaren dat achter fibromyalgie en gewrichtsaandoeningen ook de ziekte van Lyme zat.
ME, MS is eigenlijk hetzelfde verhaal. 90% van de patiënten met een chronisch vermoeidheidsyndroom lijdt in werkelijkheid aan Borreliose.

Wat zijn nu de primaire symptomen van deze ziekte?
• Gewrichtspijn
• Zwelling van gewrichten
• Stijve nek
• Onverklaarbare vermoeidheid
• Griepachtige symptomen
• Koorts
• Zere keel
Dit gaat vaak vanzelf over, maar daarmee is het probleem niet overwonnen.
Dus wees alert en laat je regelmatig onderzoeken.